özleminle kurudu, döküldü yapraklarım...

Ey evliyalar şehri
Zaman zaman sokakların geliyor aklıma, ruhumun oralarda dolaştığını hissediyorum, bir kuş gibi uçuyor sanki.. seni anıyorum uzaktan, özlüyorum.
Elimizden kayıp gidince anlaşılıyor nimetin kıymeti. Hafif esintin dar, tarih kokulu sokaklarında, huzur dolu camilerin. En uğrak yerimdi Orhan Camin. Saatlerce otururdum, sanki daha bi yakındım Mevlama, hissederdim.
Özledim vesselam, özledim, çok özledim...