İnsan gerçekten muhteşem bir varlık..Saniyeler içerisinde hangi duyguları yaşıyosun da neler neler geçiyo içinden, şaşırıp kalıyorum bu duruma! Bir şarkıda 'o çağlayan ruhun sakin tavırlar ardına gizlenecek mi yine?' diye bir mısra geçiyor. Ne kadar anlamlıymış aslında. Bugün coştum coştum, patlamak üzreydim, en zamansız zamanlarda patlama halimden nefret ediyorum.Bu yüzden sakin tavırlar ardına gizleniverdim, zaman, mekan müsait değildi patlamama.
İnsanların bana sınırlar koymasına, her adımıma müdahele etmelerine tahammülüm yok artık! Ne de olsa tahammül onunda bir sonu var canım! Ruhum sınır istemiyor önünde, geniş düşünmek, farklı ufuklara yol almak istiyor. Ruhum ne kadar istese önüme o kadar engel çıkıyor. Bu da beni istemekten alıkoyuyor, netleştiremiyorum kafamdakileri. Her yıl Şeb-i arusla birlikte bir yıl daha yaşlanıyorum, yarın öbürgün çalışmaya başlıycam, ehh nasip olursa da ilerde anne olucaz. Bu kadar gelecek vadeden birisine;) müdahele etmek niye kardeşim niyeeeeee? bırakın bırakınn artıkk!
Kederi, efkarı dağıtmak için Fırtına şarkısını tavsiye ederim:
Ne geçmiş tükendi, ne yarınlar
Hayat yeniler bizleri
Geçsede yolumuz bozkırlardan
Denizlere çıkar sokaklar...
20 Aralık 2009 Pazar
Kaydol:
Yorumlar (Atom)
